İlk aşkı, ilk sevdayı ben sende tattım; bir zamanlar
Mecnun gibi-Kerem gibi ne severdi seni gönlüm.
Mevlâ’mızdan umudumuz, Peygamber’den müjdemiz var
Kişi sevdiğiyle beraberdir, ayıramaz ölüm.
Yüreğim kavrula kavrula, içerim yana yana
Yandıkça yanmak istiyorum, ben daha kana kana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta