Üzülme Şiiri - Mecit Aktürk

Üzme o tatlı canını,
Her dert gelir, geçer ANAM.
Doğar insan ağlayarak
Ağlatarak göçer ANAM.

Aldır kalbin gözyaşları
Bitmez dünya telaşları
Çıka çıka yokuşları
Sen naçar ben naçar ANAM.

Ömrüm geçti hep sürgünde
Hayallerim kaldı dünde
Sensiz olan her bir günde
Benim derde düçâr ANAM.

Çile pişer kazanımda
Gam yükü var her anımda
Hicrân odu sol yanımda
Sanki paslı hançer ANAM.

İki dil var, biri has'dır
Dilde kem söz küfdür, pasdır
Asıl servet edep, usdur
Bazı benden kaçar ANAM.

Taşlanırsa aciz beden
Örnek olur önden giden
Çağırmadan bizi güden
Göz karayı seçer ANAM.

Hayrı şerri kul ne bilir
Bâzen olur, hâr yükselir
Ömür biter, bir an gelir
Can bedenden uçar ANAM.

Benim dertli öten bülbül
Sen ağlama, bari sen gül
Hasret ile beklenen gül
Belki bir gün açar ANAM...