Üzüldüm...
‘Yok’ artık diyorsun!
Nedenini sormuyorum,
Kalbinden siliyorsun...
Öyle mi?
Şimdi öldüm... Öldüm!
Son sözünü düşünüyorum;
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




İçten dizelere tebrikler şair,saygımla..
Söz vardır öldürür…
Mazide gölgeler vardır; ağırdır! ..
Dilden gider; içinde kalır…
Gün olur insan kem söze aldanır; çırpınır…
Ala boyanır! ..
Yaşam hayali bir resme kalır! ..
Bir meçhule gömülür;
Öteleri düşünür;
Belki bin defa ölür...
Ölür! ..
? !
(16.07.2009 18.30-Konya)
Arif Tatar
Yüreğinize sağlık....
Saygımla...
okurken farklı duygulara kapılmamak elde değil teşekkürler...
Giderler üstadım arkalarında kocaman iz bırakarak.Bilmezlerki geride bıraktıkları sevgi gibisi yok.Hüzünle okudum tüm puanlarım sizin tebrikler.
beğeniyle okudum güzel şiirinizi, yüreğiniz daim olsun, sağlık ve esenlikler diliyorum, tam puan
selamlarımla
Tebrikler üstadım.gönlüne sağlık.iyi günler dilerim...
Kutlarım Arif hocam yine güzel bir şiir hüzün dolu satırlar okuduk kaleminiz daim olsun hiç bir zaman üzülmemek dileği ile...
Kutlarım. Yazan yüreğe sağlık
Saygılar
Üzüldüm...
‘Yok’ artık diyorsun!
Nedenini sormuyorum,
Kalbinden siliyorsun...
Öyle mi?
Şimdi öldüm... Öldüm!
Son sözünü düşünüyorum;
Öyle ki üşüyorum!
Ayazlarda bırakıyorsun;
Oysa titrerdin üstüme,
Şimdi de yüzüme,
Hiç bakmıyorsun!
Olsun...
Yeter ki sen benim,
Yakınımda ol ki,
O gözlerindeki...
Beni...
Bir görseydim...
Hayalimdeki seni! ..
Ondan sonra öleydim? !
Şu talihsiz halime,
Kaderime…
tek kelimeyle süper olmuş hocam ifade cümleler duygu hepsi birleşmiş harika bireser çıkmış ortaya yürekten kutlarım
DEĞERLİ KALEMİNİZDEN İNCE ÇİZGİDEKİ DERİN DUYGULARI BURKULARAK OKUDUM.
TEBRİKLER HOCAM.
SAYGI VE SELAMLARIMLA
Bu şiir ile ilgili 36 tane yorum bulunmakta