Uzlet Şiiri - Myargic

MYargic

UZLET

***

İnsan bazen herkesten değil,
kendisine yabancılaşmaktan yorulur.
Ben biraz kendime çekildim.
Kimseyi cezalandırmak için değil;
içimde yıllardır susturduğum
o sesi yeniden duyabilmek için.
Bir zamanlar
her kapıya bir anlam yüklerdim.
Her gidişin ardında bir sebep,
her susuşun içinde bir cevap arardım.
Sonra öğrendim;
bazı soruların muhatabı yoktur.
Bazı cevaplar da
insanın kendi içinde büyür.
Şimdi kalabalıklardan uzak
kendi içimde bir yer kuruyorum.
Orada kimseyi suçlamıyorum.
Kimseyi beklemiyorum.
Geçmişi de yargılamıyorum.
Sadece
benden kopup giden parçalarımı
tek tek topluyorum.
Çünkü insan,
herkese yetişmeye çalışırken
kendisine geç kalabiliyor.
Ben geç kaldım.
Ama hâlâ
kendime yetişebilecek kadar
vaktim var.
Uzlet dedikleri şey
dünyadan kaçmak değilmiş.
Bazen insanın
kendi içindeki gürültüden uzaklaşıp
gerçekte ne istediğini
duyabilmesiymiş.
Şimdi susuyorum.
Bu susuş kırgınlıktan değil.
Artık her şeyi anlatmanın
hiçbir şeyi değiştirmediğini biliyorum.
Kim kalacaksa
sebebini bilerek kalsın.
Kim gidecekse
ardından bir cümle bile bırakmasın.
Ben artık
kimsenin hayatında eksik bir yer
doldurmaya çalışmıyorum.
Kendi içimde
yıllardır boş bıraktığım yere
kendimi yerleştiriyorum.
Ve belki ilk kez
yalnızlığımdan korkmuyorum.
Çünkü insan
kendisiyle barıştığında
kalabalığa ihtiyacı azalıyor.
Benim uzletim
insanlardan uzaklaşmak değil...
Kendime yeniden yaklaşmak.
Vallaha Bak
Vallaha

Düzenleme 🫴🏻 MYargic