Duruş Şiiri - Myargic

MYargic

Duruş

***

İnsan,
ömrünü verdiği her seçimin
bir gün karşısına çıkacağını bilmeden yaşar.
Bazı adımlar umutla atılır,
bazıları alışkanlıkla...
Fakat zaman,
hiçbir tercihi cevapsız bırakmaz.

Hiç kimse,
bir başkasının gölgesinde büyümez.
İnsan,
yalnızca kendi duruşunun yüksekliği kadar görünür.
Çünkü karakter,
kalabalıkların alkışında değil,
yalnız kalınan anların içinde şekillenir.

Hayat,
önümüze sayısız kapı bırakır.
Her açık kapı,
doğru yere çıkmaz.
İnsan bazen yürümeyi değil,
vazgeçmeyi seçtiği için kazanır.
Bazı vazgeçişler,
bir ömrün en doğru kararı olur.

Kimi insanlar sözleriyle çoğalır,
kimi insanlar sessizce eksilir.
İnsan ise söyledikleriyle değil,
vazgeçmediği ilkeleriyle hatırlanır.
Çünkü vakit geçer,
sesler unutulur,
karakter unutulmaz.

Hiçbir iyilik kaybolmaz.
Karşılığını aynı elde bulmasa da
insanın ruhunda bir iz bırakır.
Hiçbir yanlış da sahipsiz kalmaz.
Zaman,
her hesabı kendi diliyle tamamlar.

Bazı yükler omuzda taşınmaz.
İnsan onları içinde büyütür.
Sonra bir gün anlar ki,
yük sandığı şey
başkasının değil,
kendi suskunluğunun ağırlığıdır.
İşte o gün,
yeniden yürümeyi öğrenir.

Ömür,
her isteyene ikinci bir başlangıç vermez.
Fakat herkese
kendini değiştirecek kadar vakit bırakır.
İnsan,
geçmişini değiştiremez.
Ama geçmişin kendisini değiştirmesine
izin vermeyebilir.

Günün sonunda
kim haklıydı diye sorulmaz.
Kim daha güçlüydü diye de sorulmaz.
İnsanın ardından,
yalnızca nasıl yaşadığı konuşulur.
Duruşunu menfaate satmadıysa,
vicdanını alkışa değişmediyse,
hayat ona zaten
en büyük payeyi vermiş olur.
Vallaha bak
Vallaha

Düzenleme 🫴🏻 MYargic