ÜZGÜNÜM
sürgündeyim bugün bu yaban elde
buz tutuyorum temmuzun beşinde
resimlerin ısıtmıyor öldürüyor yani yokluğun
gözlerime kum dolmuş rengi yanmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet daha söylenecek sözler varmış kısa kesilmiş gibi geldi,amam yinede anlatılan duygular acık..tbrler
çok güzel olmuş yüreğine sağlık beğendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta