Üzgünüm, ismini söylediğim gibi,
Seni sevdiğimi söyleyemediğim için.
Üzgünüm, güzel gözlerini çizecek kadar
İyi bir ressam olamadığım için.
Oysa gözlerin renklerden daha güzel,
Bir ressamın bütün renklerini susturur.
Üzgünüm, adını söylemek için bile
Gözlerini görmek zorunda kaldığım için.
Seni görmek için her defasında
Kendime bir başka sebep buldum.
Ama seni sevdiğimi söylemeye gelince
Bir türlü cesaretimi bulamadım.
Şimdi geriye susturduğum sözler,
Kalbimde yarım kalmış bir sevda var.
Gözlerinde kaybolup giden bir ben,
Sana hiç ulaşamamış bir aşk var.
Şimdi geriye, söyleyemediğim sözler,
İçimde susup büyüttüğüm bir sevda kaldı.
Gözlerine her baktığımda biraz daha kayboldum,
Sen beni hiç sevmeden, ben sende kaldım.
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 17:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!