Uzatmalar Şiiri - Salih Sarıkaya

Derinlerden yansıyan
Bir gariplik var üstümde

Ne desem…

Ağlayış, gülüş; sevinç, keder…
Hem gülüyor hem ağlıyorum
Aynı ân’a ikisini de sığdırıyorum

Diyorum ki:
Kalbine eğil!

Hep ölümler ilham oldu bana
Dertten uzak kalmak ölüm gibi geldi
Dertliyken de hüzünlüyüm
Dertsizken de başka bir ağırlık

Biliyorum;

Fazlalıkları yaşıyorum bu hayatta
Uzatmaları oynuyorum
Bütün deliliklerim bundan
Biliyorum…

Sorun şu ki;
Geceleri içimde çoğalmak,
gündüzleri perdede kalmak istiyorum

Her şeyi sığdırmaya çalışıyorum bir ân’a

“Koşanlar ve konuşanlar”
Ben yola düşmek istiyorum
Ama…
Yeri geldiğinde bir ses verebilmek de…

Bilmemek dert
Gel gör ki yüzleştikçe daha da ağırlaşıyor içim

İstiyorum…
Bir tarafta yaşamak, öte tarafta izlemek…
Önce yanmak, sonra kor olmak…

Arıyorum…
Bir içten ses,
Bir uzun nefes…