Seni o kadar çok özlüyorum ki,
Bu bir his değil artık,
Bir varlık gibi odamda dolaşıyor.
Gölgeme bile karıştı adın,
Bazen kendimi çağırıyorum
Ve sen çıkıyorsun içimden.
Zaman sen gidince bozuldu,
Geceyle gündüz aynı renkte artık.
Uykularım seninle başlıyor
Ama uyanışlar hep eksik.
Mektup yazsam posta kutusuna değil,
Rüyalarımın içine bırakırım.
Çünkü sadece orada
yanıma geldiğini hayal edebiliyorum.
Özlem bir duvar ördü aramıza
Ve ben o duvara adını kazıya kazıya
ellerimi kanattım.
Seni beklemek var olmayan bir istasyonda
hiç gelmeyecek bir treni dinlemek gibi.
Ama yine de oradayım.
Çünkü başka hiçbir yer bu kadar sen kokmuyor.
Aşk
Kayıt Tarihi : 4.4.2025 21:24:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!