Uzak anımsamalar geçiyor dünden,
Bir martı çığlığı alıp götürüyor uzaklara.
Kahve molasında bir satıcı bağırıyor,
Kalbimin ateşinin düştüğü mısralara.
Birer yabancı gibi içinden geçtiğimiz anlar,
Sanki tesadüfmüş gibi karşılaşmalarımız;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta