Uzağa doğurdu beni bir kadın..
Yanağında kocaman bir ben.
Sonra sesler kayboldu.
Sağır bir şiire uyandı çocuklar.
Gözlerin birer dar ağacı dedi,
Her kırpışında boğulmam ondan.
Senli yaralarım vardı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



