Şafak vakti, etraf karanlık,
Uyuyordur şimdi tüm şehir.
Ve ben bu saatlerde,
Yine yalnız seni düşünürüm.
Her zaman olduğu gibi,
Aklım fikrim sen.
Ruhum mecalim sen.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta