hava ağarmıştı lambamı söndürdüm
ürkek soğuklukta alacalığa baktım
yaslandığım demir eriyecekti o kadar sıcaktım
karşımda gülümseyen eski model o araba ne kadar aksi duruyordu
düşünceler, sesler beynime çiviler çakıyordu
uyuyamıyordum
bir an olsun sesin beni bırakıp gitmiyordu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta