Her sabah açıyor penceresini dünya,
Belki sen uyanmadın ama
Kuşlar çoktan başladı şarkılar söylemeye, nağme nağme...
Senin yüreğin gaflet uykusunda uyurken.
Uyan bak!
Her şey bir sessizliğin içinde,
Gizemiyle bir çark gibi dönüyor etrafımızda.
Dünya ve bizlerin ömrü,
Çölde kaybolmuş bir bedevi gibi yol aramakta, görmez misin?
Çığırtkan, kızıl bir yangın çöker
İnsan denenin üzerine Hak'tan;
Yine de kul anlamaz...
10.11.2026
~ Gülay Özdemir~
Kayıt Tarihi : 11.11.2026 18:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Yorumu; okuyan,değer katan yüreğinize bıraktım:))
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!