Öyle bir illetin zilletine düşmüşki memleketim,tanıyamaz oldum bu,mu benim ceddi şanlı milletim.
Bir yanda,varoşlarda kaybolmuş yaşamla ölüm arasında sıkışıp kalmış yitik sönük hayatlar.
Bir yanda,yozlaşmış,aslından uzaklaşmış,parayı ilah yapmış,gözü açık gönlü kör canlar.
Nereye bu gidiş,yolun sonu nereye?
Komşusu aç iken tok yatmayı haram kıldığın ümmetine bak,kadiri mutlak.
Tanımıyorki komşusunu açmı,tokmu bilsin,ağaç kurumuş artık yaş değilki eğilsin.
Özgürlük maskesi altında slogan atanlar,unuttunuzmu! yedi düvele hürrüyet dersi verdi sizin için kara toprağa yoldaş olanlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta