Sen kendini her yarattığında, yeni bir saygı kazandın
Sen kendini her işlediğinde,
eşsiz güneşler sığındı gökyüzüne
Ve her yeni Sen, hiçbir kuyuya hapsetmesin gökyüzünü
Karanlıkta boğulmaya kalmasın,
sana dair hiçbir ışık hüzmesi!
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Mücadele dışa karşı konulan mukavemet olarak zannedilir.
Oysa her sönmeye yüz tuttuğunda insanın küllerinden tekrar kendisini ateşlemesidir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta