Sen kendini her yarattığında, yeni bir saygı kazandın
Sen kendini her işlediğinde,
eşsiz güneşler sığındı gökyüzüne
Ve her yeni Sen, hiçbir kuyuya hapsetmesin gökyüzünü
Karanlıkta boğulmaya kalmasın,
sana dair hiçbir ışık hüzmesi!
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Mücadele dışa karşı konulan mukavemet olarak zannedilir.
Oysa her sönmeye yüz tuttuğunda insanın küllerinden tekrar kendisini ateşlemesidir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta