Ütücü Kadının Ütüsü bile Yokmuş

Mehmet Tevfik Temiztürk
21964

ŞİİR


26

TAKİPÇİ

Ütücü Kadının Ütüsü bile Yokmuş

Vallahi şaşırmadım, normal bilinen şeydir,
Tecrübe edinmişim, şahsımdan bilmişimdir…

Şahsımı hatırladım daha masam olmamış,
İşim kâğıt ve kalem, şahsım hazırlamamış…

Çok düşündük olmadı yere alıştım bile,
Evde her şey yerlerde düşmüşüm ilkel şekle…

Bir kez düzen kurmuştum ta dokuz yıl evveli,
Ayağım kaydırıldı şahsıma git denildi…

Yalnız olduğum için terk ettim ve ayrıldım,
Düzenim dağılmıştı, tekrar toplayamadım…

Dağıttım eşyaları, zaten sığmayacaktı,
Otuz metre kare ev, çoğunluğu mutfaktı…

Koridor ve tuvalet dışında kalan oda,
Başım tavana değer, yatağım sığmamakta…

Herhâlde geçimsiziz pek destek görmüyoruz,
Göze girmek için de gayret göstermiyoruz…

(2014)

Mehmet Tevfik Temiztürk
Kayıt Tarihi : 11.10.2014 03:50:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!