sadece ‘iyi’ kalsaydı dünyada,
hemen sıralanırdı onlar da,
az, daha az, en az,
çok, daha çok, en çok…
ve yeni terimlerle de olsa
‘kötü’ nitelemesi oluşurdu yeniden.
kaçınılmaz realitemiz ki,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Şiirden öte çok güzel bir deneme yazısının başlangıcı olmuş kanımca...İşlendiğinde çok derinlere inilebilecek bir konu...Didaktik bir şiirde bu konuyu hangi tematik anlatımla dillendirseniz de biraz eksik kalır gibi.. Selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta