Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Utansın....
Derin bir şiir. Duyarlıklarımızı felsefi bir yoğaltıma tabii tutuyor. Her imge yeni çağrışımlara gebe. her okuyuşta, özle bağlantılı yeni yorumlara kanat açabiliyoruz. Boşuna dememiş Koca Homeros, 'şiir sözün kanatlı olanıdır' diye!
Baştan sona çok güzel.... Ama ben en çok
'Ben değil biz olma sanatı sevgi
Tek yürekte tek can kalan utansın.'
dizelerini sevdim. Çerçeveledim, astım kalbimin duvarlarına.. Bir kez daha tebrikler biribirinden güzel tüm şiirleriniz için. Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta