İsmini vermek istemeyen bir kapıdan dışarı çıktım...
Yürüdüm...
Yol ayrımında ki kuşun ötüşü işitenlerin yüzünü kizartiyordu...
Sarıldım ona, öptüm kafesinden...
Dükkanlar tiyatro sahnesi gibi açılıyordu, çoğunda drama oyunu vardı...
Göğe baktım kan ve çamur bulaşmışti,
kalan kısmından çocukların payını ayirdim...
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta