Utan, ey insanoğlu, seni sevenlere ağla
Yolda kalmış yolculara, kimsesizlere
Vefalılara, senin için ağlayan insanlara
Utan be adam, seni insan yerine koysunlar
Yiğitler ölmez, sevgi ölmez, aşk ölmez
Ağlama artık, bak şu dağların eteğine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta