Üşüyorum.
Öyle pencere aralığından sızan bir ayaz değil bu.
Ne kışın soğuğu, ne geceyi yaran rüzgâr...
Tenim değil artık üşüyen.
İçimde ölmüş bir mevsim var, güneşi çoktan gömülmüş.
Adı konulmamış bir yalnızlık, usul usul çürütüyor zamanı.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta