Üşüyorum,
Ellerim ceplerimde gizli,
Sokaklar ıssız, rüzgar deli gibi.
Ne yorgan örter ne güneşin yüzü,
Hasretin soğuk, kırıyor içimi gizli.
Üşüyorum,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




yürüyorum
incitiyor beni bu sokakların ıssızlığı
deli rüzgar kırbaç gibi
kırık dökük kalbimden sızıyor hasretinin soğukluğu
artık ne yorgan ısıtır ne de güneş bu yalnızlığı
üşüyorum
ellerim cebimde gizli...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta