ANTOLOJİ ESER NO: 384
ESER ADI: ÜŞÜYORUM (KARA TOPRAK MI ISITACAK)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 06.04.2009
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Melali / Hasret / Ağıt Koşması
SÖZLER
Akşamları sensiz gece karanlık
Üşürüm soğukta nerde karagöz
Duvarda asılı resmin karanlık
Kulağımda sesin çığlık karagöz
Üşüyorum yoksun nerdesin sen bak
[NAKARAT]
Yanımdayken zemheride yanardım
Şimdi yaz gününde buzda üşürüm
Kara toprak mı ısıtır beni bak
Üşüyorum yoksun nerdesin sen bak
Kalbimde yaşatsam içim ısınır
Yazları bana bir soğuktur sensiz
İçimi ısıtan dışım buz gibi
Bekledim yolları soranım yoktur
Üşüyorum yoksun nerdesin sen bak
Karagözlerinde aydınlık gördüm
Şimdi ise dünyam zifiri kara
Her şeyi bağladım sana ben dünden
Kara toprak mı ısıtır beni bak
Üşüyorum yoksun nerdesin sen bak
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 09:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; fiziksel sıcaklığın değil, ruhsal bir aidiyetin kaybedilmesiyle gelen o büyük "donma" halinin hikayesidir. Muharrem Ayrancı, mevsimlerden bağımsız bir iklim tarif eder: Yârin yanında zemheride yanarken, o yokken yazın ortasında buz kesmektedir. Duvarda karanlığa mahkûm bir resim ve kulakta yankılanan bir çığlık dışında elinde hiçbir şey kalmayan ozan için tek sığınak, kalbindeki o eski ısıdır. Eserin finalindeki "Kara toprak mı ısıtacak beni?" suali, yalnızlığın artık yaşamla giderilemeyecek kadar derinleştiğini gösteren sarsıcı bir vedadır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!