Karanlıktı gözgözü görmüyordu,
Yürüyordum adresim belirsiz,
Birazda soğuktu,
Ve ben üşüyordum.
İleride bir parıltı vardı,
Ne olduğunu seçemiyordum,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Yaşamın silkelendiği anlardır böyle anlar. Şiirin finali çok oturmamış gibi geldi bana! Tabii, bu; benim görüşüm. Teknikerleri daha iyi bilirler.
teşekkür ederim Nur.
tamamlayan dizelerin içinde ayrıca teşekkür ederim.
gayet anlamlıydı.
sevgi ile kal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta