Dağınık rüzgârlara kapıldı başım
Gönlüm bir haziran közünde üşür
Gözyaşıyla ıslandı ekmeğim, aşım
Yalnızlık tahtında dizlerim üşür
Gün ışığına küstü pencerelerim
Yarım kalan düşlerle dolu gecelerim
İçimde yankılanır bitmez hecelerim
Adının geçtiği her sözüm üşür
Sonsuz bir çöl oldu şimdi bu liman
Yokluğundu ruhumu sıkıca saran
Geçmiyor sensiz ne saat, ne zaman
Zamanın koynunda anılarım üşür
Bakışın içimde sönmeyen bir ateş
Sensiz karanlığa gömüldü bu güneş
Ne bir neşe kaldı nede gülen bir eş
Ufka bakan sönük gözlerim üşür
Dertli yüreğe vuslat artık hayal
Bu hicran yüküyle bir yürek yanar
Bir ömür tükendi nedir bu ahval
Gönül kapısında ruhum üşür
31 Ekim 2026 ALİ BALABAN
Kayıt Tarihi : 2.11.2026 18:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!