Eve götürün beni dediginde gün
Rüzgarin nasil sari yapraklara solgunsun demeden bozkira ayaz
Gittigi yerleri cagirip dönen ötelere sarilir söylesir dilleri sonbaharsa ne diyim
Eve götürün beni balkondaki sandalyada boncuklarini kusanmis dul ikindinin
Ne diyim ki ben duvrlar tanidigi yüzü benden yadirgayip esirgemeden
Sogumadan sicakligi minderin üstündeki beni sagiltan gölgemin
Eve götürün beni uzandigim yorgunlugu alip benden bilmez tanimazliga
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Devamını Oku
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta