Bır Fatıha Şiiri - Yiğit Metin Sevindik

Bir gün olur da dudakların
bizim şarkımızı söylemeye başlarsa,
bırak gözyaşların yüreğine usulca aksın…
Ne acıtsın seni ne de yorsun;
yalnızca sevmiş olmanın sessiz hüznüyle
süzülsün yanaklarından.

Bir ışık gibi düşsün hatıram yüreğine,
ne bir sızı bıraksın geride
ne de yarım kalmış bir vedanın ağırlığını…
Sessizce, incitmeden uğurla beni
ruhumun bilinmez yolculuğuna.

Ardından bir duan olsun üzerimde;
bir nur gibi dokunsun ruhuma,
karanlık yollarımı aydınlatsın,
sonsuzluğa uzanan yolculuğumda
yoldaşım olsun.

Ve sen, sakın hüzne yenilme…
Beni gözyaşlarının karanlığıyla değil,
birlikte yaşadığımız güzel günlerin
aydınlığıyla hatırla.

Sonra dudaklarından
bir dua gibi, bir sevda gibi,
sessizliğin içinden usulca dökülsün
o mukaddes kelime:

Bir Fatiha…