Penceremin camına akseden şehrin yalnızlığında
Uzayıp giden yollardaki ışık pırıltıları hatırlatır bana seni.
O kadar uzaktadırlar ki,
Bir anda silinir radyoda çalan sevda ezgisi.
Yüreğimi burkan bir hüznün küstahlığı kapladığında ruhumu,
Anılar gelir, gözlerin gelir aklıma.
Beni ben yapan, hayatın anlamını sorgularken köşemde,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta