Bu derdin okulu yok be ustam. Bu derdi kalem yazmaz. Kitap dizmez bir dörtlüğe... Öyle her ney sesinde
dile gelip dökülmez bu ıssız yara. Bu kangren acı düğüm
düğüm olur her hoyrat bakışta. Ben heybemde taşırım
yürek yükümü. Kızma ustam susturdum dil kesiği yaralarımı. Kime anlatsam mataramda taşıdığım isyanlarımı. Hangi bilinmeze bıraksam bu sardunya düşünü...
Bir isteksiz sevda gülüşünü... Dedim ya ustam bu derdin
okulu yok. Bu derdin ağısı büyütür ağrılarını. İsimsiz bir
dilekçedir yüreğime saplanan bu yara. Adressiz mektuplar gibi birikir içimde dolu dolu... Her türküde kanamaz
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta