Elleri ki, sanatçı; ışık saçan, can veren,
Sözleriyse mis kokulu papatya tarlası,
Gözleri huzur yüklü bir gemi,
Ya kalbi? Sıcacık bir yuva.
Dünyanın dörtte biri sen olsa,
Hiç kimse ağlamazdı be usta!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




O dördün birisinin siz olduğunuzdan eminim. Harika bir final olmuş.
ben ne kadar ustayım bunu ben bilemem sanata olan sygımı tüm sanatçılara ve sanat tadında insan olmayı amaçlayan ve başarabilen herkesle paylaştığım sevgimle yaşamaya çalışıyorum tanrının bana verdiği yüreğimle. ve düşüncem şu ki yaşayan yüreklerin dörte biri dünyaya ve insanlara sevgiyle baksalar yeterli olur düşüncesindeyim...........
kısa ve cok yuklu bır sıır tebrıkler...Arzu gülücüdür
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta