Hani umut fakirin ekmeğiydi
Aç gezerdi de umutsuz gezmezdi
Yolumuz yine çıkmaz sokakta
Karnımız aç kaldı be usta
Hani en güzel duygumuz sevgiydi
Yaşatırdı bizi en viran zamanda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta