Uslu Uslu Şiiri - Muhammet Üresin

Susturdular içimdeki güzel çocuğu hiç acımadan kırdılar kolumu kanadımı
Uslu dur lan diye diye kestiler sesimi soluğumu doymadılar yakmaya canımı
Daha on dördümde buz kesiyor içim hiç bir güneş yetmiyor ki ısıtmaya sol yanımı
El açıp göğe yalvardım yakardım kaç kez ama duymuyor tanrım feryadımı figanımı

Çok mu ayıp olur sövsem gelmişine geçmişine bana zindan edenlere hayatımı

Eğilmedi asla eğilmez başım hiç çekinme hadi vur bir daha istersen kahpe kader
Lazım değil bana o nasihatler bir sal beni artık bir şey vereceksen biraz huzur ver yeter
İncinmedik kırılmadık yer kalmadı yüreğimde başka ne olabilir ki bundan daha beter
Kirlenmedi lekelenmedi çok örselendi ama bak hala tertemiz hala bembeyaz o düşler