Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
İki Aralık gülüm, Perşembe loş yine.*
**
Gıybet aldı yürüdü, arzı şer bürüdü,*
Şeytan cirit atıyor, nifak ser sürüdü.*
**
Fesat-ı ümmettir bu, müfsit iş çevirir,*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
