Uslan Artık Şiiri - Salim Erben

Ne dününü bildin, ne yarın gördün,
Kendi ellerinle ağını ördün.
Aşk diye, meşk diye harama sürdün,
Bunca çile yetmedi mi, uslan artık!

Saçlara ak düştü, gözlere perde,
Çare aranmaz mı düştüğün derde?
O gururla gezip durduğun yerde,
Dizlerin titrer de durur, uslan artık!

Kaç bahar devirdin boş sevdalarda,
Geçti gençlik çağın, sen kaldın darda.
Zaman kuş misali uçtu da burda,
Elin boş biçare kaldın, uslan artık!

Nefsin tuzağına eğdin başını,
Ziyan ettin gitti ekmek, aşını.
Döküp gözlerinden pişman yaşını,
Menzile varmadan gel de uslan artık!

Salim der ki devran döndü, zaman dar,
Ömür dediğin bir nefeslik rüzgâr.
Gözün kapamadan şu fani diyar,
Hakk’a dön yüzünü, yeter uslan artık...