Uşak Patronlar Şiiri - Ege Asiltürk

ne faydana?
sırıttın, güldün, çığırdın,
ANIRDIN!
acınası, kahrolası!..
...yersiz, arsız...
...ve ZAMANSIZ...

bitmeyen kahkalar attın!
Söylesene 'oğlan' adam, ve de 'yollu' kadın...

ne faydana?

kendini 'ÜST'ten saydın, kasıldın,
tevazusu yansıyan o parlak,
o güzel,
o duru nehri, kendine deniz bildin...

...gemileri,
BENLİĞİNİ YAKTIN!

Söylesene 'oğlan' adam, ve de 'yollu' kadın...

ne faydana?

vefaya sağır,
cesedine aşık oldun,
her zerrenin unutulacağı etini,
sığ zihninin içinde, kendine 'tanrı' buldun.

Söylesene 'oğlan' adam, ve de 'yollu' kadın...

ne faydana?

boşluğa dayanamadın,
bir yer aradın.

tuğlalar,
betonlar aldın.

şeytanı bırakamadın,
kendini kandırdın.

tam kazandın sanarken heybet dolu mukavemeti,
barbarca boğdu seni, bebek gibi acziyetin.
vermiyormuş belli ki egonun şerbeti şifâ,
destan olmayı arzularken,
dönüştün ibretlik bir kıssaya.

Söylesene 'oğlan' adam, ve de 'yollu' kadın...

NE FAYDANA!?

~Alpay / Ege Asiltürk 21.10.2025