Muhabbet dilinin ayarı bozuk
Ahlaksız çıkıyor adam sandığım.
Ağızdan süzülen iblise azık
Gönüller yıkıyor adam sandığım.
Herkese verirken ar, edep dersi
Bakmışsın ameli sözünün tersi
Sebebini sordum; dediler ırsi
Düşmanca bakıyor adam sandığım.
İnsan ki kök salmış aynı çınardan
Beklersin beslensin billur pınardan
Ayrılmış ırmaktan, kokmuş, kenardan
Bulanık akıyor adam sandığım.
Tebessüm edince sanırsın sahi
İçi görünmüyor; kirli sürahi
Vazgeçtim sohbetten, selâmı dahi
Musibet kokuyor adam sandığım.
Dostumdur diyerek fikrini sorup
Planlar yaparken hayaller kurup
En zor zamanımda sırtımdan vurup
Boynumu büküyor adam sandığım.
Akıl büyük nimet; olmayınca us
Kişi gün sayarmış dünyada mahpus.
Mehtaplı gecemde sanki bir kâbus;
Üstüme çöküyor adam sandığım.
Kayıt Tarihi : 21.01.2015 20:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!