Şehrin içine uzanırım yüksekten bir nehir gibi.
Alışırmı benimde dolambaçlı ifadelere özüm.
Çekmeden toprak beni kendine süzgeç gibi.
Korkarım bir gün unutulur,sana düşen sözüm.
Ardından ne çok şey söylerim,şöyle bir düşün.
Nasıl boğarım başını kaldırmış bir yılan gibi sinsi.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta