Unutma Şiiri - Osman Akçay

Unutma

Aşkın çile bağında, yanıp yanıp sönersen
Yönünü hakikate, dosdoğruca dönersen
Benlik dağını yıkıp, öz nefsini yenersen
Hakikat dergâhına, girmen gerek unutma

Karanlığın bağrında, güneş açsın diyorsan
Ruhundaki kelepçe, kırıp kaçsın diyorsan
Ufuktaki menzilde, nurlar saçsın diyorsan
Aşk ateşinde pişip, ermen gerek unutma

Hakk’ı bilen sadıklar, yalan söze inanmaz
Arif olan yürekler, malayaniyi anmaz
Gönlü huzura erip, dünya malına kanmaz
Hakk katında muştuya, ermen gerek unutma

Ne makamın sevdası, ne de şehvet hülyası
Gelip geçer bu fani, yalan dünya rüyası
Kalbi temiz tutmaktır, kul olmanın esası
Hakk yoluna canını, sermen gerek unutma

Gönül mülkü yıkanın, ahlarıı vurur seni
Sükût eylesin ruhun, yıkmasın gurur seni
Etmediğin her kelam, yapacak mesrur seni
Hakk'ın dergâhına yüz, sürmen gerek unutma

Seğmenoğlu kelamın, sanma ki yalnız laftır
Gurbet baştan aşsa da, iyiler bir taraftır
Tüm bu çetin yolların, sonu elbette aftır
Şol Firdevs cennetini, görmen gerek unutma

Seğmenoğlu (Dr.Osman Akçay)