uzakları yakın edemedik seninle, duvarları kırıp dökemedik
payıma düşürdüğün yalnızlıkla öyle doydum ki
bana düşen payla koca bir millet daha doyardı
kalabalığın içinde kimsesiz hissetmeyi sen öğrettin bana, kent meydanlarını kuytulaştırdın
ve istemiyorum bir buket çiçek senden
çelenk yolla ki öldüğümü bilsin ve anlasın yaşadığımı sanan herkes
alnıma kazınan yaşamı elimden ellerimi tutar gibi alman çok kolay oldu
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta