Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Gurubun renkleri düşmüş denize,
Sanki, alev alev yanıyor deniz.
Pembelik aksetmiş gül benzinize;
Akşamın hüznünde, çok güzeldiniz.

'Bir bahâr akşamı rastladım size,

Bir bilmecem var şimdi size,
Alın kalemi kâğıdı elinize,
Bu bilmece, iki dize;
'Biz mi yeni yıla girdik,
Yeni yıl mı girdi bize? '
.......................

Kafeste bir kuş misali
Dört duvar arasında geçmeye mahkum olsa da kalan ömrüm,
Çocuksu bir umutla bekler hep baharı
İhtiyar gönlüm.

Her ilkbahar

Bir ateş ırmağıydı her bakışından akan,
Yüzdüm, durmadan yüzdüm, hep o ateş nehrinde.

Büyüledi gönlümü, sırrını çözemedim,
Nasıl bir füsun vardı, gözlerinin sihrinde...

Sen, ey doymadığım aşkın kadını!
Unutmam teninin o hoş tadını
Aşkı hatırlatan güzel adını
Tırnağıyla kazmış, Şeytan beynime...

Gel güzelim, artık dargınlık yetsin,

Nağme dolu isminle, dilimdeki sühansın,
Hep gülen gözlerinle, gönlümdeki ferhansın.
Bir kez okşayan elden, bir daha çıkmaz kokun
Mor dağların çiçeği, misk kokulu reyhansın

Bir de tatlı dilin var, sohbetin hep şen şakrak,

Kara gözlü kuzum, nerdedir, nerde,
Mor bulutlu dağda yoncalar bitmiş,
Kınalım salmış da beni bu derde
Kekiği, yoncayı tatmadan gitmiş...

Ben şimdi nereye varaydım oy, ooyyy,

Milli kültürümüzü, muasır medeniyet seviyesinin üzerine çıkaracağız
M.Kemal Atatürk

Kilâb-ı zulme kalmış gezdiğin nazende sahralar,
Uyan ey yâreli şîr-i jiyan, bu hab-ı gafletten...
Namık Kemal

Kapkara bulutların ardına gizlenmiş ay,
Ne bir ışık, ne bir ses bu ölüler şehrinde,
Ürküten bir ıssızlık içindedir bu gece
Kanatsız kuşların bu tekinsiz kafesi.
Öyle bir sessizlik ki, duyulacaktı sanki
Mezarların içinden,ölülerin nefesi

Dünya, bize ömür boyu kiralanmış bir hanedir;
Havası hoş, suyu güzel, manzarası şahanedir.
Ev sahibi 'çık' deyince, direnmenin faydası yok,
Ecel gelmiş ise cana, baş ağrısı bahanedir...