Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Gözleri efsun rengi, keman kaşı yay gibi
Bu ne güzel yüz Rabbim, ondördünde ay gibi
Bakışları önüne katıp sürükler beni,
Yücelerden coşarak çağlayan bir çay gibi

Bir sonbahar meyvası; ayva gibi, nar gibi,

Gökten üç armut düşmüş;
Birinin içi geçmiş,
Birisi çürük çıkmış,
Biri, ihtilâl yapmış...

(1960)

Ne 'Anneler Günü', ne 'Babalar Günü'...
Şıpsevdi misin be güzelim,
Senin yüreğin, senenin her günü
Ana-baba günü....

Kafeste bir kuş misali
Dört duvar arasında geçmeye mahkum olsa da kalan ömrüm,
Çocuksu bir umutla bekler hep baharı
İhtiyar gönlüm.

Her ilkbahar

Bir ateş ırmağıydı her bakışından akan,
Yüzdüm, durmadan yüzdüm, hep o ateş nehrinde.

Büyüledi gönlümü, sırrını çözemedim,
Nasıl bir füsun vardı, gözlerinin sihrinde...

Sen, ey doymadığım aşkın kadını!
Unutmam teninin o hoş tadını
Aşkı hatırlatan güzel adını
Tırnağıyla kazmış, Şeytan beynime...

Gel güzelim, artık dargınlık yetsin,

Kapkara bulutların ardına gizlenmiş ay,
Ne bir ışık, ne bir ses bu ölüler şehrinde,
Ürküten bir ıssızlık içindedir bu gece
Kanatsız kuşların bu tekinsiz kafesi.
Öyle bir sessizlik ki, duyulacaktı sanki
Mezarların içinden,ölülerin nefesi

Sevdanın ateşi, acep nicedir,
Yakıyor gönlümü bunca gecedir.
Gözlerin evet der, dudağın hayır,
Vuslatın, ne müşkül bir bilmecedir...

Gözlerin bir zalim bakar da geçer,

Kara gözlü kuzum, nerdedir, nerde,
Mor bulutlu dağda yoncalar bitmiş,
Kınalım salmış da beni bu derde
Kekiği, yoncayı tatmadan gitmiş...

Ben şimdi nereye varaydım oy, ooyyy,

Milli kültürümüzü, muasır medeniyet seviyesinin üzerine çıkaracağız
M.Kemal Atatürk

Kilâb-ı zulme kalmış gezdiğin nazende sahralar,
Uyan ey yâreli şîr-i jiyan, bu hab-ı gafletten...
Namık Kemal