Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

'BEYT-İ BERCESTE'M


Dünya, her vezne uygun, çok muhteşem bir eser,
Bu ilâhi şiirde, sensin beyt-i berceste
Ve hayat, her tür müzik karıştırılmış konser,

İSTANBUL ŞEHRİ

Çam kokulu bahçeler, leylâk kokan sokaklar,
Erenköy'ün köşkleri, Üsküdar'da konaklar...

Sarayburnu, Gülhane ve Haliç, Altın Boynuz,

Yeşil bahçeler tüterdi gözlerinde,
Bozkırlar gibi düşlerine girdiği zaman.
Nasıl içi titrerdi, her söz edişte,
'Emmim kızı' diye yavuklusundan...

Her 'bizim oralar' dedikçe

ARZUya esir olmak, bir gaflet uykusudur.
NEFİS, cehennem için kurulmuş bir pusudur.

SEVGİ, Allah vergisi, AŞK, kulun tutkusudur.
HÜSRAN, aşkın kaderi, VUSLATsa utkusudur.

Şöyle bir göz attım dünya'ya;
Kimi, sahte Demokrasi Havârisi,
Kimi, güya İnsan Hakları'nın bânisi,
Biri, Balkanların kâtil ruhlu divânesi,
Biri, Filistin cânisi,
Yetmezmiş gibi bir de

Selâm yollamıştım, 'almam' demişsin;
Almasan ne olur, alsan ne olur?
'Kuru bir selâmla kalmam' demişsin;
Kalmasan ne olur, kalsan ne olur?

Gökten yıldızları dermiştim sana,

Benim yârim şu dağların ötesinde oturur,
Taa oradan, elâ gözün yüreğime batırır.
Bir gülümser, bir göz süzer, işmar eder çapkınca,
Alır beni, bulutların üzerine götürür.

Al dudaklar, dayanılmaz, olgun tatlı bir kiraz,

Ne zaman, yarım kalmış bir aşk şarkısı duysam
Gözlerimin önüne eski bir resim gelir.
Sevdâlar hep hercâi, gerçek seveni bulsam
Ayaklarnın altına, ömrü seresim gelir;

'Gönül nedir bilene, gönül veresim gelir'

Her gülüşün gün doğuşu, tebessümün fecrim olur,
Her bir elâ nigâhında, ne şiirler bulurum ben.
O gülüşün, o bakışın, hayat suyum, ecrim olur,
Bir gün bile gül yüzünü göremesem, ölürüm ben...

Kirpiklerin arasından gözlerine sızabilsem,

KADER VERMİŞ HÜKMÜNÜ

Geçti ömrün bir hoş demi, gönül yine kırık kaldı,
Titrer durur dudağımda, sessiz bir hıçkırık kaldı.
O cânân-ı bî vefanın firkatinden tek yâdigâr
Boynu bükük muhabbetin, lezzeti pek buruk kaldı