Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Hayatı dudağından içerken kana kana,
Yüzünü görmek bile, bir hayâl oldu bana…
Sabrı tükenmiş artık, isyandadır yüreğim,
Kaderim bile olsa, beni sensiz koyana…

Gözlerin büyüledi beni şeytanın kızı,
Sevdândan kurtuluş yok, o ne tatlı belâdır.
Ne deniz, ne gök mavi, ne de güller kırmızı,
Gözlerine dalınca, bütün dünyam elâdır.

Sevdan, doyamadığım, binbir renkli bir rüya,

Sevgi, yüreğinden yüzüne vurmuş,
Sevdalı sevdalı bakar gözlerin,
Doyamam, içsem de ben kana kana,
Aşk olup içime akar gözlerin.

Gözlerin ateştir, bakışın alev,

San Marko Meydanında aşkımı ilân ettim ona,
Güneş doğmamıştı henüz, çok erkendi vakit.
Sadece ikimizdik, bir de güvercinler vardı.
Diz çöküp yalvarışıma
Bütün güvercinler şahit...

GÖZLERİN

Hâb-ı aşkın mahmûrudur baygın bakar gözlerin
Sevgisinden menevişle müzeyyendir elâsı,
Hep o mahmur nigâhıyla canlar yakar gözlerin,
O efsunlu hâreleri cezbeden aşk cilâsı...

ÇINAR

Terk edilmiş bir konağın bahçesinde, kurumuş,
Yaprakları hep dökülmüş, ihtiyar bir çınarım.
Tüm gövdemi şimdi yeşil bir sarmaşık bürümüş,
Bazen onla sohbet eder, eskileri anarım.

Üzerlerinde zarif bir süs sanki çillerin,
Narin yapraklarıdır pembe gonca güllerin.
Ellerimin içine minik kalbi çırpınan
Yavru kumrular gibi, o isyankâr ellerin...

Ellerin, ellerime değince bir kor gibi,

Sevdan tâze sürgün gibi
Gülistanda gülgün gibi
Geçti ömrüm bir gün gibi
Gözlerinde sürgün gibi...

Öyle durma kırgın gibi

Ben x Sen =
Beni, sana çarpsalar;
Çarpılırım, sarılır kalırım sana,
Elde var ellerin derim...

Ben. Sen =

Ben, kırılgan bir vazoyum
Sevgi dolu,
İçimdeki tek çiçek; sen...
Dikkat et, kırma beni.
Kırıldığıma değil, sana yanarım
Susuz kalıp, kurur, gidersen...