Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Kâh dilimden hece hece,
Kâh gözümden damla damla akıttın.
Yine de; bitmediydi sevgim;
Şimdi 'tamam' diyorsun,
Vedâ ediyorsun...

Nağmeler, hüzün olup rûha dolunca,
Marifet sazda mıdır, mızrapta mıdır?
Yâr dudağından içip, ser-mest olunca
Mahâret sâkide mi, şarapta mıdır? ..

(05/11/2008)

Ben, için için yanan garip bir fenerim;
Sen varsan, birden parlar ışığım, gündüz ederim geceleri,
Sen yoksan sönerim...

(28/11/2008)

İlkokula orda başladım.
İlk heyecanlarım,
Sevinçlerim, mutluluğum,
Fenerbahçe’de geçti tüm çocukluğum.

O zamanlar

Bir sevda rüzgârıydı, yıkıp geçti gönlümü,
Bir enkaz var; kapılmış gidiyor arkasından.
Gözlerindeki efsun, cezbediyor ölümü;
Ecelimdi içtiğim bu sevdanın tasından.

Bir günah ormanını aşka mesken belledim,

Bir bahar yaşattın sen bu yıl bana;
İlk cemre, gözlerin düştü gözlerime,
Sonra sevdân yüreğime
Ve sonra sen kollarıma,
Son cemrem!
İhtiyar gönlümde taze sürgünler,

Düştü bir kez sîneme, nigâh-ı sûzânın senin,
Râzıyım bu yangına; derdinle püryân olayım.
Bedeli gözyaşıysa, tâlibim, o gül bûsenin;
Çağlasın varsın eşk'im, aşkınla giryân olayım.

...............'Benzemez kimse sana, tavrına hayrân olayım,

Siyah - beyaz bir filmin bitiş sahnesindeyiz,
Yağmurlu bir havada, loş bir tren garında;
Ayrılığı haykıran kara tren düdüğü
Ve işte o düdüğün hüzünlü sesindeyiz...

Vagon penceresinde dalgın duran bir çift göz,

Nazlı olur sevilenler, sevilmenin sefası,
Sevenlerin gönlü dertli, bu sevdanın cefası.
Vefa olur bu dertlerin tek dermanı, devası;
Cefa bende, sefa sende, vefa nerde güzelim?

Şu gönlümde ateş yanar, ellerine el deyse,

Bir gonca gül gibisin, pembe fistan içinde,
Yalnız seni koklarım, bin gülistan içinde
Seni sevmek, bir ömür, şiirlere sığmıyor,
Bir sevda yaşadık ki, destan, destan içinde...