Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Bu ilkbahar yüreğime elâ bir cemre düştü,
Nergisler açtı gönlümde, renk renk kelebekler üşüştü.
İstemem, bir mevsim gibi geçme ömrümden,
Gözlerinde gördüğüm, güneşten kalma bir gülüştü.

Doymuş bir kadın gibi uzanmışken sessiz ve durgun deniz

TÜRK MUSİKİSİ

Nedim'in şiirinde, Dede'nin bestesinde,
Mehterin gümbür gümbür bağıran er sesinde,
Bektâşi'nin 'Huu'sunda, Mevlevî nefesinde
Bu mûsikiyi söyler kaç yüzyıldır ağızlar.

Adam kucağına alıp minik kedi yavrusunu
Saatlerce okşadı,öptü, şefkatle sevdi o gece
Aynı adam ava gitti ertesi sabah
Bir ceylan gördü, yavrusunun yanında önce,
Nişan alıp bastı tetiğe
Nasıl mutlu oldu vurduğunu görünce...

Kızıl saçlar dökülür beyaz omuzlarına
Mermer şadırvanlarda alev ırmağı gibi,
Elâ gözler efsunlu, bakışlar pek hülyalı,
Pembe dudaklarında, çiy taneleri titrer
Seher rüzgârlarında, gül yaprakları gibi...

Kapılıp bir dilberin revnâk nûr-u mâhına,
Dûçar oldu gönül yine bir sevda günahına.

Pembe ipek tenine, gonca gül dudağına,
Gözlerin yeşiline, saçının siyâhına...

Bir kız gördüm Kadıköyde, cilveli mi cilveli,
Sevdâ dolu, iş ki onu sevmesini bilmeli...

Öyle tatlı bir meyva ki, kokusu gül, tadı bal
Yeni açmış bir gonca o, sanki diyor; 'beni al'...'

Sen gül ki güzelim, gülsün bu alem,
Bahçemde çiçekler, kuşlar da gülsün.
Nice vurgun yemiş gülistanımda
Dört mevsim solmayan nadide gülsün.

Renk renk çiçek açar yüzün baharda,

Çerçeveden resmini alıp, özlemle öptüm;
Kıskandı, küstü sanki, çerçeve bir hoş oldu.
Yalnız akşamlarıma senden anılar döktüm;
O sâkin, durgun akşam, kör-kütük sarhoş oldu.

Bakıp bakıp resmine, yürekten bir âh ettim;

Bir gülistan içinde, kanadı kırık bülbül;
Nice gülün dikeni saplanmış sinesinde,
Her diken bir hatıra, şimdi her diken bir gül
Her dikenden bir acı, bir hüzün var sesinde...

Ve hazan bahçesinde açılmış bir güz gülü;

O, genç ve iyi yürekli bir akrepti.
Daha küçük bir çocukken, dinlediği bir masalda, akrabalarından bazılarının geçmişte yaptığı kötülükleri duymuş ve çok üzülmüştü.
O gün karar vermişti, büyüyüp güçlü bir akrep olduğu zaman da, o hiç kimseye zarar vermiyecekti.
Bir gün, bahçede dolaşırken, evin güzel kızının bacağındaki bir gül dövmesini gördü. Birden gencecik yüreğini bir sıcaklığın kapladığını hissetti. O ne güzel bir şeydi. İçinde, ona dokunmak için tarifsiz bir istek duydu. Sevgi dedikleri, aşk dedikleri şey, bu olsa gerek diye düşündü.
O gece, gizlendiği taşın altında hep o gül dövmesini düşündü. Ertesi sabah ve ondan sonraki günler, hep o güzel kızın bahçede dolaşmasını bekledi ve her gördüğünde o gül dövmesini, kıpır kıpır bir şeyler oynadı yüreğinde.
Sonunda kararını verdi. Ne yapıp yapıp denemeliydi ona dokunmayı...