Umutlar Saklanıyor Şiiri - Kasım Kobakçı

Sonbahar rüzgarıydı,
Yapraklar dökülürken.
Serin vadi sırtından,
Ufuklara süzüldük.
Mavilik denizinden,
Bulutlar arkasında,
Gölgelere sığındık.
*
Dağların doruğunda,
Sisler kucaklaşıyor,
Renkler soluklaşıyor.
Irmak kenarındayken,
Taşlara basa basa,
Taze dallar kırıldı.
Uzaklardan duyulan,
Kemanın tınısıyla,
Gönlümüz ferahladı.
*
Gökyüzü ağlıyordu,
Damlalar düşüyordu,
Toprağın sinesine.
Tohumlar uyanırken,
Güneş gülümsüyordu.
Işıklar sızıyordu,
Pencere kenarından.
Rengarenk kelebekler,
Çiçeklere konarken,
Sessizlik büyüyordu.
Derin vadilerinde,
Ormanın kuytusunda.
Çamların kokusuyla,
Kuşların cıvıltısı,
Ruhumuzu sardıkça,
Gözlerimiz dalıyor,
Hayallere uçarak,
Rüzgara sarılırdık.
Meltemler esiyordu,
Denizlerin ufkunda,
Dalgalar köpürürken,
Martılar uçuyordu.
*
Günbatımı kızılı,
Gölgeleri uzattı,
Tepelerin ucundan,
Karanlık kucaklıyor.
Fenerler alevlendi,
Kapılar mühürlendi,
Islak kaldırımlarda,
Adımlar yankılandı,
Sırrını fısıldadı.
*
Toprak kokusu sardı,
Vadinin yamaçları,
Solgun yapraklarıyla,
Ağaçlar üşüyordu,
Ayaz başlamasından.
Göçmen kuş sürüleri,
Kanat çırparak uçtu,
Bulutların bağrından,
Tepeler sislenirken.
Gölgeler oynaşıyor,
Issız orman ucunda,
Dikenlerin kalbinden,
Pınarlar çağıldıyor.
Kayalar yosunlandı,
Geyikler sekerekten,
Uzaklara süzüldü.
*
Sarı başaklar düştü,
Tarlanın gövdesine,
Çiftçiler yorulurken,
Alın terleri aktı,
Toprağın damarına.
Ekinler biçiliyor,
Rüzgarlar savururken,
Samanlar uçuşuyor,
Güneşin alevinde.
Harmanlar kurulurken,
Şarkılar söyleniyor,
Köyün eteklerinde.
Sazların tellerinden,
Notalar dökülüyor,
Ovaya yayılıyor,
Sevinçler büyüyordu.
Renkli umutlarıyla,
Yarınlar bekleniyor.
*
Kar tanesi düşüyor,
Çatının zirvesine,
Camlar buğulanırken,
Sobalar tutuşuyor.
Alevler kıvrılmakta,
Odunlar çatırdıyor,
Kediler uyuklarken,
Masallar bezenmekte,
Ninemin kucağında.
*
Bahar çiçekleriyle,
Ağaçlar süsleniyor,
Arılar vızıldarken,
Kovanlar ballanıyor.
Papatyalar sarmakta,
Kırların ortasında,
Kelebekler, raks eyler,
Böcekler uyanıyor,
Karıncalar telaşlı,
Yuvalar örülüyor.
Dereler mırıldanır,
Taşların zemininden,
Kurbağalar zıplıyor,
Sazlıkların ucunda.
Leylekler, yuva kurar,
Bacalar köşesine.
*
Meteorlar akarken,
Evreni ışıtırken,
Mehtabın ışığında,
Baykuşlar ötüyordu.
Ormanın derininde,
Kurtlar ulumaktadır,
Ayaz ciğer dağlıyor,
Karlar savruluyordu.
Fırtına koptuğunda,
Ağaçlar sarsılıyor,
Kökler, toprağı tutar,
Kayalar yuvarlanır,
Yamaçlardan aşağı.
Vadiler uğulduyor,
Doğa boyun eğiyor,
Kışın acımazlığı,
Canlıları sınıyor.
Bahar beklenir halde,
Tohumlar direniyor,
Buzun beyazlığına,
Umutlar saklanıyor.