Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Biliyorum,
Birgün üzerlerinde bir filiz yeşerecek,
Ve biliyorum bir yüreğe,
Sevgi umutları ekecek..
umarım seven yüreklerde umutlar hiç bitmez
saygıyla
Ne kadar umut dolu bir şiir.Yüreğinize sağlık...Tuğba Gürelli
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta