Sözlerin kızılcık sopası gibi sertti
Dokunduğu her yeri acıtıyordu.
Ne gül olmayı becerebil din hayatta
Ne sevgi olup yüreğe akmayı.
Dilin çok sivriydi adeta bilenmişcesine
Kalbimi ortadan ikiye bölüyordu.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta