~ Umut Alevi ~ Şiiri - Mehmet Gökel

Kal bu gece...
Kal şu zihnimin karanlık köşelerinde.
Bir alev ol,
Aydınlat şu katran rengindeki gecemi.
Seslen bir umut meleği gibi;
Çağır uzaklardan, "Gel," de...
"Geldim," de.
Yağmurlu bir gecede gel,
Islak kaldırım taşlarına basarak gel.
Her yere basışın bir umut olsun bana,
Ses olsun bana,
Yol olsun bu karanlıkta bana.
Sönmeye yüz tutmuş yanım yeniden yansın;
Bir nokta değil, üç nokta olsun bize.